Laden...

Foto: Griet Troch

Ontdek op deze blogpagina ...

Categorie: Gedicht

Ode aan Jos Struelens

Meneer Struelens,
Jos,


Toen mijn moeder en ik u voor het eerst bezochten stond er een ladderlift in de Groenenborgerlaan. De verhuizers lachten geamuseerd toen ik slenterend en met een bang hart bij u aankwam. Ik sliep al drie weken heel slecht in; ik was amper twintig jaar. U stond als een charismatische verschijning in de ruimte en ik was bang voor u omdat mijn hoofd u verkeerd vertaalde. Het ging niet goed met mij. Ik was vol van verdwaalde misverstanden waardoor ik in de overtuiging verkeerde dat ik alles verkeerd had gedaan en dat ik gestraft moest worden. De angst om te sterven zeurde door mijn schouderbladen; de wanhoopskreet op de tafel die ik was geworden wilde nog niet dood. Mijn mededeelzaamheid was geslonken tot drie antwoorden. Ja, nee en ik weet het niet. De eerste avond dat ik bij u was geweest sliep ik in als een blok. Toch kwam mijn vertrouwen met mondjesmaat. Gaandeweg leerde ik u kennen als een innemend en betrokken meester waar ik alles van kon leren. Maar voor het zover kwam herinner ik me de moeite die ik moest doen om u te begrijpen. Mijn interpretaties waren in eerste instantie te ongenuanceerd en te letterlijk waardoor ik mij soms beledigd voelde door uw scherpzinnige opmerkingen waarmee u mijn koffiemolen weer deed draaien. En zo ontwaakte ik tussen de flarden van mijn waanzin waardoor ik behalve de toetsen van de verfborstelstrepen tegen het plafond in uw praktijkruimte ook u leerde zien. Een fijnbesnaard en tegelijk aanwezig man die acupunctuurnaalden kon aanbrengen op een manier dat het wel leek of er slechts een berkenzaadje tegen je aanwaaide of het steeltje van een kers. Ik heb u vaak bezorgd gemaakt. Amai. Uw lever ligt weer goed overhoop, zei u. Maar u hebt met mij getoverd. U hebt me over de zwartste ravijnen getild, de hoop door mijn ribben geblazen. De dauw aan mijn verstand gebracht. Mijn vreugdeorgaan van levenslust voorzien en mijn longen aan het lachen gebracht met uw onvervangbaar gevoel voor humor. Ik heb u veel om raad gevraagd. U hebt me naar mijn voeten gegeven waar dat nodig was. Mij gewezen waar het goed was. U hebt zowat alles voor mij betekend zelfs nog tot een paar dagen voor uw dood. Ik heb zoveel van u geleerd. Eénentwintig jaar hebben wij elkaar gekend. In goede en in kwade tijden hebt u aan mij gewerkt. Ik had u nog zoveel willen vragen. De dag dat ik hoorde dat u er niet meer was moest ik huilen. Maar het verdriet kent een oeverloos vertrouwen. Ik ben er zeker van dat er een ster aan de hemel is verschenen met haar eigen zonnestelsel dat rondom haar universum beweegt. Ik kon het voelen aan de lucht. Er is een extra kosmos bijgekomen. Godfather, meester, meneer Struelens. Goede reis en kom goed aan. Het ga u goed. Nooit zal ik u vergeten.                

Verder lezen
 © 2021 Lander Cornelis

Onschuldige cookies worden gebruikt om het gebruiksgemak van deze website te verbeteren.